De Welzijnsraad gaat op locatie vergaderen

PERSBERICHT

DE WELZIJNSRAAD KOMT NAAR U TOE DE KOMENDE MAANDEN

De Welzijnsraad gemeente Berkelland vergadert eens per maand op donderdagavond.
Voorafgaande aan die vergadering wordt een inloop-/spreekuur gehouden, van 19.15 tot 19.45 uur. Daarin kunnen inwoners en/of organisaties vragen stellen of een onderwerp bespreekbaar maken. Wilt u hiervan gebruik maken, dan moet u dit – uiterlijk de dag van vergadering om 16.00 uur – melden door te bellen naar de gemeente Berkelland: 0545-250250.
De ingebrachte voorstellen bespreekt de Welzijnsraad in de vergadering.

Om het voor iedereen eenvoudiger te maken, zal de Welzijnsraad op locatie gaan vergaderen.
Elke vergadering zal in een andere kern van de gemeente Berkelland worden gehouden.
De eerste vergadering op locatie vindt plaats op donderdag 14 september 2017 in D’Oale Smederieje, Borculoseweg 4 in Neede.
U bent van harte welkom om deze vergadering bij te wonen en/of in te spreken tijdens het inloop-/spreekuur voorafgaande aan de vergadering.

Zorgkosten, positieve gezondheid en de burger de baas

Zorgkosten, positieve gezondheid en de burger de baas.

 

De zorgkosten stijgen de laatste jaren sneller dan de economie groeit en drukken daardoor steeds meer op de collectieve uitgaven. Door de vergrijzing, de toename van het aantal chronisch zieken en de technologische ontwikkelingen zal de vraag naar zorg de komende jaren verder toenemen. En dat betekent stijgende zorgkosten. Maar als we blijven steken in het behandelen van de kwaal (het curatieve) en geen aandacht hebben voor preventieve zorg (zo vroeg als mogelijk met een zo minimaal mogelijke inzet) en tevens niet gaan omdenken, dan verandert er niets.

 

Verheugend is dan ook dat er in de benadering van- en het denken door- overheden; zorgverzekeraars en zorgaanbieders een ommekeer merkbaar is. Mede ingeven door  concepten als “Positieve Gezondheid” door Machteld Huber, wordt gezondheid niet meer gezien als de aan- of afwezigheid van ziekte maar als het vermogen om je daarin aan te passen en -uiteraard binnen je mogelijkheden- maximaal je eigen regie te voeren. De mens staat centraal en er wordt benadrukt wat “wel kan” en niet wat er niet meer gaat. Mooi is het om te zien dat deze uitgangspunten ook door lagere overheden als onze eigen gemeente Berkelland worden omarmd en dat het principe “positieve gezondheid” deel uitmaakt van de kaders zoals geformuleerd in de uitgangspunten voor het de Beleidskaders  Volksgezondheid 2017-2020 voor de regiogemeenten Achterhoek.

 

Maar ook op het gebied van het invloed hebben op de kwaliteit en het betaalbaar houden van de zorg hebben we als burgers een rol. Werk met elkaar samen en met patiëntenverenigingen en zorgcentra en niet te vergeten met de lokale en landelijke overheid. Immers er is een wisselwerking want als de overheid zich terugtrekt en niet meer vanzelfsprekend klaar staat, raakt samendoen meer en meer (soms noodgedwongen) in. Dat is eigenlijk best een groot goed en wellicht een opmaat tot meer algemeen welbevinden. Een mens wil immers graag eigen baas zijn en de maximale regie hebben over haar/zijn eigen leven. En wat de kosten betreft, bijna een derde van de Rijksbegroting gaat naar de zorg en als we zoveel betalen voor onze gezondheidszorg mogen we, nee moeten we, kritisch meekijken. Minister Schippers van VWS heeft in 2015 geschreven: “Als kwaliteit loont dan kan onze gezondheidszorg optimaal functioneren*. Dan behouden we solidariteit en krijgen we betere zorg tegen lagere kosten en dat is goed voor ons allemaal.”

 

RH

april 2017

 

* Op de kwaliteit van zorg kunnen we als burgers zelf scherp zijn en dat o.a. tot uitdrukking brengen via www Zorgkaart Nederland. Geef dan niet alleen een score bij een negatieve- maar ook zeker bij een positieve ervaring. Samen helpen we elkaar op die manier bij het kiezen en het behouden van kwalitatief optimale zorg.

Maak van krimp je kracht Nieuwjaarscolumn van Kees Koolschijn

Maak van krimp je kracht.

Geen terugblik op 2016. Er is al genoeg terug gekeken op de televisie en in kranten. En het jaarverslag geeft ook al een korte terugblik op 2016.

Het lijkt mij goed om vooruit te kijken. Net als zorgverzekeraars en financiële markten of de overheid, die op basis van verwachtingen  allerlei maatregelen nemen waardoor het vaak duurder wordt voor de burgers. Een bijstelling naar de burger toe op basis van het feit dat verwachtingen meevallen of niet uitkwamen zie je zelden!

De Welzijnsraad wil zich net al voorgaande jaren richten op het betrekken van de burgers uit de gemeente Berkelland bij de beleidsvoorbereiding. Zij doet dit door goed te luisteren naar de burgers (het oppikken van signalen) en haar bijdrage te leveren op (netwerk) bijeenkomsten. Op die manier en met zijn eigen zicht op ontwikkelingen van de gemeente Berkelland geeft de Welzijnsraad gevraagd en ongevraagd adviezen aan het Collega van B&W. Daarnaast vraagt de gemeente Berkelland advies aan de Welzijnsraad.

Lange tijd hebben we als Welzijnsraad een inloop voorafgaande aan onze vergaderingen. Hier is tot nu toe weinig gebruik van gemaakt. We zijn op zoek naar andere vormen om inwoners van de gemeente Berkelland bij onze onderwerpen en vergaderingen te betrekken. Misschien moeten we meer de inwoners opzoeken.  In 2017 gaan we ons hier verder in verdiepen (inspireren).

We maken in 2017 een start met één of meerdere activiteiten die een positieve bijdrage kunnen leveren aan de Berkellandse samenleving. Dit willen we in samenwerking met zowel het Gehandicaptenplatform als met de Seniorenraad doen. Een eerste verkenning met de Seniorenraad heeft opgeleverd dat we ons willen verdiepen in de krimp.

Al jaren hanteert de Welzijnsraad de slogan “maak van krimp je kracht”. Dit willen we in 2017 verder invullen. Hiervoor is een meedenkgroep opgericht en onze eerste gedachten zijn om hierbij de Berkellandse bedrijven, de ouderen en de jongeren te betrekken.

Tot slot zullen we in 2017 opnieuw kijken hoe we ons als Welzijnsraad verder kunnen versterken.

Ik wens u allen een voorspoedig maar vooral gezond 2017.

Kees Koolschijn, voorzitter Welzijnsraad Berkelland.

 

 

De weg naar “het grote onbekende”

Hoe je het wendt of keert en of je het nu leuk vindt of niet, als mens kom je in aanraking met nieuwe situaties en veranderingen die je uit je comfort-zone kunnen halen. Deze situaties kun je als mens opzoeken, dit zijn de zogenoemde thrill-seakers. Ik wil mijzelf niet zo noemen, maar toch heb ik mij tijdens een vakantie in het onbekende gestort middels een zogenoemde surprise-me vakantie. Dit komt erop neer dat je een reis boekt naar een onbekende locatie. De eerste verrassing wordt al weggenomen middels een van tevoren aangeleverd weerbericht, want met een koffer vol onnodige kleding wil natuurlijk niemand op pad. Ons weerbericht zei 30 graden, dus vooral korte broeken en T-shirts in de koffer. Wetende dat de bestemming in Italië, Frankrijk of Spanje moest zijn, mits het weer ineens zou omslaan, togen we naar Schiphol alwaar onze bestemming onthuld zou worden. Geheel buiten verwachting streek het vliegtuig neer in de Italiaanse stad Florence. Een prachtige oude stad met gezellige straatjes, dure terrasjes en een vrachtlading toeristen. Bij aankomst in het hotel vertelt een meneer netjes waar je allemaal moet zijn in de stad en na een zoektocht over wat er nog meer is blijkt dit ook daadwerkelijk alles te zijn. Kortom: zo spannend was het dus eigenlijk ook allemaal weer niet.

Toch kon de uitwerking van de surprise-me vakantie mij niet loslaten. Door zo’n vakantie te boeken ben ik even buiten mijn comfort-zone getreden, want ik wist dat ik iets ging doen dat ik vanaf het moment van boeking tot het moment van vertrek niet meer in de hand zou hebben. Dit zorgt voor een spannende aanloopfase die niet alleen mijzelf, maar ook mijn omgeving lijkt mee te trekken. Ik ga op vakantie en mijn vrienden gaan op vakantie, alleen ik weet niet waarheen. Eerst vond ik het allemaal nog niet zo spannend, maar toch begon het dat automatisch wel te worden. Patrick wat ga je doen deze zomer? Geen idee, bestemming onbekend. Vanaf dat moment wordt het spannender, want dan komt de grote poel van bemoeienis. Misschien kom je wel in Istanbul, daar waren pas nog aanslagen! Straks kom je nog terecht in de buitenwijken van Parijs en is het centrum onbereikbaar! Ik heb zelf een nogal nuchtere instelling en reageer vooral met een: ach, dat zal wel meevallen. Dat blijkt dus uiteindelijk ook zo te zijn, waardoor het in mijn geval bijna een tegenvaller is. Ik kwam erachter dat het kleine stukje thrill-seaking juist in het moment zit dat er nog totaal niets aan de hand is.

Uit deze vakantie heb ik voor mijzelf de conclusie getrokken dat de aanloopfase naar “het grote onbekende” vaak een veel grotere stap blijkt te zijn dan het moment zelf. Komt nog bij dat de impact groter is, wanneer de stap naar een nieuwe situatie niet je eigen keuze is. Ik heb geleerd dat een stukje verwachtingsmanagement in relatie tot je omgeving en je eigen persoonlijkheid, bepalend is voor de omgang met verandering in zowel de kleine als de grote situaties.

Uiteraard is verandering spannend, maar zoals eerder gezegd krijgt iedereen ermee te maken. Even uit je comfort-zone, leren omgaan met nieuwe situaties of iets totaal nieuws proberen. Boek een surprise-me vakantie die uiteindelijk toch een beetje tegenvalt. Het COA die vluchtelingen plaatst waar je eerst fel op tegen bent, terwijl het uiteindelijk reuze meevalt. Het verhaal dat de huishoudelijke hulp verdwijnt, terwijl dat niet zo is. De ene situatie heb je zelf in de hand en de ander niet, maar in alle gevallen zijn de verwachtingen onzeker en onbekend. Je eigen persoonlijkheid en de invloed van je omgeving bepalen hoe je deze situaties tegemoet stapt, maar de exacte uitwerking weet je nooit van tevoren.

Iets kan tegenvallen terwijl het ontzettend positief lijkt, maar iets kan ook meevallen terwijl het ontzettend negatief lijkt. Eén ding is in ieder geval zeker: Wees niet bang voor nieuwe situaties en verandering, laat je geen angst inzaaien door je omgeving en stap eens uit je comfort-zone. Verandering is spannend, maar uiteindelijk ben je zelf verantwoordelijk voor de uitwerking ervan.

Patrick Hulshof 12 – 09 – 2016

fotopatric

De zorg blijft in beweging en iedereen gaat meebewegen

De zorg blijft in beweging en iedereen gaat meebewegen.

Eind 2013 schreef ik voor de welzijnsraad een eerste column met als onderwerp de op dat moment aanstaande ontwikkelingen in thuishulp, zorg en welzijn. Verschuivingen van de verantwoordelijkheden van o.a. Rijk naar Gemeenten; forse bezuinigingen; belangrijke en voortdurende ontwikkelingen op het gebied van E-health; de I pad voor zorgcliënten; de teruggang in instroom in somatiek door het sleutelen aan de ZZP (zorgzwaartepakketten). Verzorgingshuizen die leeg lopen. De nadruk op PG (psycho geriatrische) zorg neemt toe, het is allemaal nog steeds en steeds sterker aan de orde van de dag.

Een goede ontwikkeling in dat traject is geweest dat we daarna met zijn allen weer zijn gaan beseffen wat het belang is van een goed functionerend wijkteam, met wijkverpleegkundigen, waaronder de S1 wijkverpleegkundigen als oog en oor functie in de wijk of de kern en betrokken verzorgenden en overige hulpverleners als ondersteuning voor/ en dichtbij de inwoners.

In Berkelland heeft zich dat o.a. vertaald in de “Voor Mekaar Teams” teams van deskundigen die samen met de cliënt op zoek gaan naar de beste aanpak, naar ook naar wat de cliënt nog zelf kan, eventueel met ondersteuning van mantelzorgers en/of de directe omgeving. Het was natuurlijk wel even wennen, de “keukentafelgesprekken” werden een bekend fenomeen en gelijktijdig gebeurde bij de thuishulp het onvermijdelijke. Aanbieders stopten er mee of gingen (zoals heel recent het geval was bij TSN) failliet. Dankzij noodverbanden (in de praktijk gaat het dan helaas vaak altijd om extra geld) lukt het gelukkig nog steeds om degenen die hulp nodig hebben en dat zelf niet kunnen organiseren of betalen tijdig ondersteuning te geven. Blijkbaar moet er in Nederland altijd eerst iets goed mis gaan voordat het besef ontstaat dat het inderdaad zo niet verder kan.

Het laatste en zeer treffende voorbeeld is de , laat ik het maar zo noemen  “affaire” met de PGB betalingen via het UWV. Het moet anders maar niemand kan nog aangeven hoe dan wel, grote kans dat e.e.a. ook weer richting Gemeente gaat vanuit het principe dat die de cliënt het best kennen.

Het lijkt in deze column droeftoeterij maar de geschetste ontwikkelingen bieden ook grote kansen.

Zorgaanbieders ontwikkelen momenteel een gedegen visie op de toekomst, het aantal ZZP-ers binnen zorg en welzijn neemt toe en als ook de politieke lijn ongewijzigd blijft dan wordt het steeds meer de cliënt bepaalt maar ook de cliënt betaalt. De cliënt wordt tegen die achtergrond steeds mondiger, maakt duidelijke eigen keuzes (al dan niet samen met de mantelzorg e.d.), heeft ook meer te kiezen en stelt eisen wat hij/zij van de aanbieder verwacht en bereid is daarvoor te betalen.

Zorgaanbieders zullen zich meer en meer gaan onderscheiden door het bieden van kwaliteit, hoogwaardige deskundigheid en expertise en ondersteuning over de volle breedte van het speelveld. Bedrijven en ZZP-ers zullen gaan concurreren op kwaliteit en aanbod en in een aantal gevallen op prijs. Er valt dus wat te kiezen!

hiddink

Ruud Hiddink, lid welzijnsraad

Er is veel om ons heen gebeurd in 2015

Er is weer veel om ons heen gebeurd in 2015.

Naast internationale ontwikkelingen zoals de vluchtelingen problematiek, de aanslag in Parijs en de terroristische dreigingen of de schuldenlast van Griekenland, om maar wat te noemen. In eigen land kunnen we spreken over groeiende armoede, het vertrouwen in de aantrekkende economie, een aantrekkende banenmarkt en afnemende werkloosheid.
Veel van onze (on)mogelijkheden in de snel veranderende samenleving zijn divers van aard en hebben onder meer betrekking op het inkomen, de opleiding, de arbeidsmarktsituatie en de gezondheid van mensen. Daarnaast speelt het sociale netwerk dat iemand om zich heen heeft een steeds meer belangrijkere rol. Zeker in een participatie maatschappij waarin steeds vaker en steeds meer een beroep wordt gedaan op de zelfredzaam- of samenredzaamheid.
Voorop staat hierin het perspectief van burgers in relatie tot de sociale cohesie en van een veranderende verzorgingsstaat naar een zorgzame samenleving.
Mensen worden geacht in eerste instantie zelf hun problemen op te lossen, vervolgens familie of vrienden in te schakelen en pas als dat niet lukt zich tot een professional te wenden of zoals dit in Berkelland georganiseerd is tot de voor mekaar teams.
We noemen dit in eerste instantie ook wel zelfregie of eigenaarschap.
Maar er zijn nu eenmaal mensen die te kwetsbaar of onzeker zijn (geworden) om zelf aan het roer te staan; de kwetsbare groepen.
Behalve mogelijkheden spelen vaardigheden ook een rol. De vraag in welke mate iemand zich kan redden, is onder meer afhankelijk van het psychisch en fysiek welzijn, de mate van veerkracht (w.o. inkomen) of controle te hebben over het eigen leven. Maar ook de aangehangen leefstijl of de mate van participatie.
De armoede groeit en landelijk zien we dat steeds meer mensen de vaste lasten niet meer kunnen betalen en aan het ‘overleven’ zijn.
Ook in de gemeente Berkelland gaan ontwikkelingen en investeringen hand in hand met kansen en de mogelijkheden om de eigen leefsituatie in stand te houden of te verbeteren.
En ook in Berkelland zijn kwetsbare groepen; mensen met een lagere opleiding, geen baan, een laag inkomen of gezondheidsbeperkingen.
Daarom is het de wens van de welzijnsraad voor 2016 om ons verder in te zetten voor het belang van die ander, zodat die erbij kan horen, kan meedoen (participeren). Vele handen maken licht werk. Dus laten we verder helpen waar het kan; om ouderen die langer zelfstandig thuis wonen te ondersteunen of om mensen die nauwelijks in staat zijn het hoofd boven water te houden, verder te helpen waar het kan.
Om dat zo goed mogelijk voor elkaar te krijgen is het belangrijk om krachten te bundelen, te luisteren naar burgers en dat te vertalen in beleid. Geen betutteling maar hen zelf het stuur in eigen handen geven; van onderaf luisteren, faciliteren en maatwerk leveren.

De welzijnsraad wenst iedereen een goed uiteinde en een gezond 2016.

Steen in de rivier

Ik heb een steen verlegd,
in een rivier op aarde.
Het water gaat er anders dan voorheen


De stroom van een rivier, hou je niet tegen
het water vindt er altijd een weg omheen.
Misschien eens gevuld, door sneeuw en regen,
neemt de rivier m’n kiezel met zich mee.
Om hem, dan glad, en rond gesleten,
te laten rusten in de luwte van de zee.

Ik heb een steen verlegd,
in een rivier op aarde.
Nu weet ik dat ik nooit zal zijn vergeten.
Ik leverde bewijs van mijn bestaan.
Omdat, door het verleggen van die ene steen,
de stroom nooit meer dezelfde weg zal gaan.

 

‘De Steen’ van Bram Vermeulen

 

 

 

Overlijden secretaris Welzijnsraad

Na een hele korte periode van ziekte,
moeten wij onverwachts afscheid nemen van onze secretaris

Gert Hardon

Zijn inzet en betrokkenheid voor de Welzijnsraad
en voor Berkelland zullen we nooit vergeten.

We wensen Fenneke, zijn dochter, schoonzoon en kleinkinderen heel veel sterkte toe.

Welzijnsraad van de gemeente Berkelland,
Kees Koolschijn, voorzitter.
Anja Hartog, Ruud Hiddink, Carrol Terleth en
Gerrie Wolsink, leden Welzijnsraad,
​Marja Schulenberg, ambtelijke ondersteuning.

In de Kantlijn

In de kantlijn….

Soms hoor ik met verbazing aan wat er allemaal besloten en bedacht wordt,

En dit niet alleen door de politiek maar ook door het zakenleven en zoals nu ook de boeren.

Er wordt aan korte termijn denken gedaan.

Zelf ben ik een boeren dochter en ik heb dus enig idee waar ik het over heb.

Iedere zichzelf respecterende veeboer heeft een nieuwe grotere stal gezet, hiervoor zijn verschillende redenen waarvan een enkele ook verplicht is.
Het welzijn van de koe wordt er door bevorderd, al zie ik zelf de koe liever in de wei lopen en dan het liefst met het kalf er nog bij.
Het melkquotum is er af, dus er mag meer melk worden geproduceerd, nu de meeste boeren meer melk produceren is er veel melk en de marktwerking wil nu eenmaal zeggen dat wanneer er veel van een product is, dit product goedkoper wordt.
En dan heb je nog de mest. Veel koeien betekent veel mest

Dat weet en volgens mij iedere boer, nu dreigt er dus een mest overschot, heb je geen melkquotum meer maar dan krijg je straks een mestquotum, schiet volgens mij ook niemand iets mee op.

Je kunt best mest zelf verwerken, maar dat zijn vaak grote investeringen en omdat de banken de

meeste stallen al hebben gefinancierd, is einde financiering in zicht.
Wat ik trouwens niet begrijp die banken hebben toch economen in dienst, deze hadden kunnen voorzien dat de melk een stuk minder op gaat brengen nu er zo veel van is.
Toen ik al die nieuwe stallen zag heb ik meteen gezegd de boeren gaan elkaar failliet concurreren, ik hoop dat dit niet zo zal zijn maar ik ben er bang voor

Dan hoor je op het moment de politie heeft de handen vol aan mensen met psychische problemen.

Ook zo’n inkopper, een paar jaar terug is er de wet op de psychiatrie veranderd op zich niets mis mee, ware het niet zo dat ook veel mensen met best wel ernstige psychische problemen op straat kwamen te staan er werd toen al gezegd, dit gaat niet goed en nu gaat het niet goed, wanneer er wat beter was nagedacht had je nu niet zo veel problemen.

Nog zo iets, jaarcontracten , freelancers, zzp’ers, iedereen doet zijn best om een inkomen te genereren maar kun je van iemand met een jaarcontract niet verwachten dat men zich volledig inzet

voor de werkgever, het is allemaal korte termijn denken en werken. Wanneer jezelf een klus aanneemt ben jij daarvoor verantwoordelijk, maar

op een grote bouw wordt vaak met zzp’ers en onderaannemers gewerkt iedereen doet zijn of haar klus en heeft geen eindverantwoording meer.

Het moet vaak zo goedkoop mogelijk, dat is ook begrijpelijk, maar men heeft vaak geen hart meer voor de firma waar men voor werkt.

Nu ook weer een beslissing van uit het rijk gedirigeerd naar de gemeenten toe en met een heel wat kleiner budget. De HH1 moet worden afgeschaft, als men dit geleidelijk aan had gedaan, was dit een stuk makkelijker en met minder protest verlopen.

Nu moet men maar zien hoe het verder verloop gaat.

IMG_0246

Mw. Gerrie Wolsink
Ruurlo

2015….hoera, de wijkzuster* komt terug!

jaar.2015….hoera, de wijkzuster* komt terug!

Als ik open met de bovenstaande kreet dan moet ik hem natuurlijk wel meteen in het juiste perspectief plaatsen want natuurlijk kennen we al jaren de (wijk)verpleegkundigen en verzorgenden die vanuit diverse zorgaanbieders fantastisch werk doen in de zorg. En dat blijft ook zo!

Dit artikeltje gaat over een aanvulling op/uitbreiding van het bestaande concept met ingang van dit

Ouderen onder ons herinneren zich nog de wijkzuster van vroeger; de oog en oor functie binnen de stad of het dorp, overal binnen de sociale omgeving goede ingangen, tussenpersoon richting huisartsen en ziekenhuizen enz.

De bedoeling is nu dat deze rol in een moderner jasje opnieuw wordt ingevuld. Het kabinet heeft namelijk besloten dat de ziektekostenverzekeraars dit jaar 40 miljoen moeten vrijmaken uit hun overschotten (onderdeel van de basisverzekering (dus die zal volgend jaar wel duurder worden maar dat tussen haakjes)) met als doel om binnen elke gemeente de wijkzuster in haar vanouds verbindende rol te laten terugkomen.

In Berkelland betekent dit dat de hier verantwoordelijke verzekeraar Menzis geld vrijmaakt om totaal 1.7 fte wijkzuster te kunnen inhuren bij de zorgaanbieders. Berkelland heeft besloten om in zee te gaan met medewerksters van 4 grote zorgaanbieders dus het zal duidelijk zijn dat de koek flink verdeeld gaat worden.

Belangrijker dan de afkomst is de rol die de dames/heren binnen heel Nederland en dus ook binnen Berkelland gaan krijgen.

Bedoeld is dat de wijkzuster (net als de huisarts) een eerste toegang is tot welzijn- en zorgaanbieders.

Ze heeft o.a. oog voor mensen met een (mogelijke) zorgvraag, voor kwetsbare ouderen, voor zorgmijdende mensen en voor bewoners van Berkelland die een “niet pluis”gevoel hebben bij anderen en uiteraard ook voor het welzijn van de mantelzorgers.

De wijkzuster onderhoudt nauwe contacten met de sociale teams, bij ons zijn dat de “voormekaar-teams” en ze is door die teams te consulteren. Ze bemiddelt in passende zorg net als bij de “voormekaar-teams” met als uitgangspunt zo lang mogelijk thuis kunnen blijven wonen met eigen regie door degene die de hulpvraag heeft.

Natuurlijk kijkt ze ook naar de mogelijkheden van de hulpvrager zelf en diens omgeving (mantelzorgers, familie, buurt) met als uitgangspunt professionele hulp als het moet.

Ook heeft ze prima contacten met de huisartsen, fysiotherapeuten en andere zorg- en welzijnsaanbieders. Alles bij elkaar maken deze samen de zorg nog een beetje beter.

Ik wens ons als burgers van Berkelland maar ook de velen die bij zorg en welzijn betrokken zijn toe dat dit concept gaat slagen.

Verbinden” is in dit kader het belangrijkste woord.

Tegen die achtergrond verwacht ik ook dat er volop twee richting verkeer zal zijn tussen de wijkzuster en de (wijk)verpleegkundigen/verzorgenden die de dagelijkse reguliere zorg verlenen.

Ruud Hiddink.

*voor het onderscheid noem ik in mijn artikel de nieuwe functie “wijkzuster”. Het zal duidelijk zijn dat die taak wordt vervuld door volledig geschoolde (wijk)verpleegkundigen, in de officiële omschrijving met de toevoeging (S1).

Van transitie naar transformatie.

Van transitie naar transformatie.

De afgelopen tijd zijn veel gemeenten en zorg- en welzijnsorganisaties bezig geweest met de transitie van de rijksoverheidstaken van de jeugdzorg, de participatiewet (werk en inkomen) en de overgang van AWBZ voorzieningen naar de Wet Maatschappelijke Ondersteuning.

Veel regionale samenwerkingsverbanden zijn speciaal voor deze decentralisatie opgezet. Nieuwe zorgarrangementen, inkoopcontracten met zorgaanbieders, samenwerking met basiszorg, het opzetten van nieuwe sociale teams of zoals in Berkelland de voor mekaar teams.

Het eigenlijke werk gaat nu pas beginnen . De voorbereiding op de testfase is nagenoeg klaar. De test vindt echter plaats in de productieomgeving en daar zit het grootste risico.

Vanaf 2015 vindt de transformatie plaats. Op basis van de ervaringen met de transitie kun je stellen dat de grootste uitdaging nog gaat komen: Hoe krijg je het nieuwe stelsel werkend?

Een kant-en-klaar antwoord is hier niet op te geven. Wel ligt een programmatische aanpak voor de hand. Het gaat er immers om verschillende partijen te binden aan een gezamenlijk doel.

De welzijnsraad heeft in dat transitieproces veel mee kunnen en mogen denken en het college kunnen voorzien van adviezen. Wij hebben er dan ook veel vertrouwen in en naar ons gevoel, staat de basis er.

Samenwerking

Dit is een belangrijke basis om te zorgen dat het in de praktijk gaat werken. Op het moment dat er sprake is van samenwerking tussen verschillende organisaties zijn er ook verschillende belangen. Maar in Berkelland zijn de (deelnemers van) organisaties gedetacheerd. Minder tot geen organisatiebelangen en vanuit dezelfde visie samenwerken. Het is een voorsprong op het landelijk beeld waar vanuit diverse organisaties met ieder een eigen belang sociale teams georganiseerd zijn.

De financiële verantwoordelijkheid vereist nieuwe informatisering en, last but not least, de klant moet op de hoogte worden gebracht van de veranderingen. In Berkelland is dit o.a. via de keukentafel gesprekken, maar ook op de informatiebijeenkomsten waar het bijvoorbeeld om het stoppen van de huishoudelijke hulp gaat.

Mensen die hiervoor niet meer in aanmerking komen hebben de eerste 6 maanden van 2015 de tijd een andere vorm van hulp te organiseren en/of zelf te financieren. Natuurlijk zou dat binnen uw eigen familie het mooiste zijn, maar dat kan niet bij iedereen. Nog mooier zou het zijn als de buren of de buurt dit zouden kunnen oppakken.

 

De burger aan zet.

In deze tijd heeft iedereen een rol te spelen op het gebied van de jeugdzorg, de AWBZ en de participatiewet. Tijden veranderen *. We zijn van de verzorgingsstaat naar een zorgzame samenleving gegaan. We spreken dan ook voortaan over een veilige of zorgzame buurt. Dat is een buurt waar mensen in de straat weten wie er hulp nodig heeft en zij die in staat zijn die hulp met mensen uit de straat of buurt te organiseren; dat is een buurt waar buurtpreventieteams aanwezig zijn of via whatsapp georganiseerd is. Hier gaat het spreekwoord op van ‘vele handen maken licht werk’.

De slogan ‘van zorgen voor naar zorgen dat’ geldt dan ook niet alleen voor individuele burgers of (on)georganiseerde groepen bewoners maar zeker ook voor uw gemeente.

Initiatieven binnen de Wet Maatschappelijke Ondersteuning moeten door de gemeente bekeken worden op realiseerbaar- en haalbaarheid en dan waar mogelijk gefaciliteerd worden. Deze gemeentelijke stimulans roept om creatieve initiatieven.

Dit zou dan ook de gezamenlijke uitdaging moeten zijn voor 2015. Samen met uw gemeente, uw buren, de straat of buurtbewoners zorgen dat uw medemens met uw hulp weer een beetje de regie kan voeren over zijn/haar eigen leven; het stuur weer in eigen handen krijgt.

En ziet u het ergens misgaan, schakel dan uw gemeente in. Zij kunnen dan het professionele netwerk inschakelen.

koolschijn

*Lees de eerdere columns over tijden veranderen

Kees Koolschijn

Voorzitter Welzijnsraad Berkelland.