De weg naar “het grote onbekende”

Hoe je het wendt of keert en of je het nu leuk vindt of niet, als mens kom je in aanraking met nieuwe situaties en veranderingen die je uit je comfort-zone kunnen halen. Deze situaties kun je als mens opzoeken, dit zijn de zogenoemde thrill-seakers. Ik wil mijzelf niet zo noemen, maar toch heb ik mij tijdens een vakantie in het onbekende gestort middels een zogenoemde surprise-me vakantie. Dit komt erop neer dat je een reis boekt naar een onbekende locatie. De eerste verrassing wordt al weggenomen middels een van tevoren aangeleverd weerbericht, want met een koffer vol onnodige kleding wil natuurlijk niemand op pad. Ons weerbericht zei 30 graden, dus vooral korte broeken en T-shirts in de koffer. Wetende dat de bestemming in Italië, Frankrijk of Spanje moest zijn, mits het weer ineens zou omslaan, togen we naar Schiphol alwaar onze bestemming onthuld zou worden. Geheel buiten verwachting streek het vliegtuig neer in de Italiaanse stad Florence. Een prachtige oude stad met gezellige straatjes, dure terrasjes en een vrachtlading toeristen. Bij aankomst in het hotel vertelt een meneer netjes waar je allemaal moet zijn in de stad en na een zoektocht over wat er nog meer is blijkt dit ook daadwerkelijk alles te zijn. Kortom: zo spannend was het dus eigenlijk ook allemaal weer niet.

Toch kon de uitwerking van de surprise-me vakantie mij niet loslaten. Door zo’n vakantie te boeken ben ik even buiten mijn comfort-zone getreden, want ik wist dat ik iets ging doen dat ik vanaf het moment van boeking tot het moment van vertrek niet meer in de hand zou hebben. Dit zorgt voor een spannende aanloopfase die niet alleen mijzelf, maar ook mijn omgeving lijkt mee te trekken. Ik ga op vakantie en mijn vrienden gaan op vakantie, alleen ik weet niet waarheen. Eerst vond ik het allemaal nog niet zo spannend, maar toch begon het dat automatisch wel te worden. Patrick wat ga je doen deze zomer? Geen idee, bestemming onbekend. Vanaf dat moment wordt het spannender, want dan komt de grote poel van bemoeienis. Misschien kom je wel in Istanbul, daar waren pas nog aanslagen! Straks kom je nog terecht in de buitenwijken van Parijs en is het centrum onbereikbaar! Ik heb zelf een nogal nuchtere instelling en reageer vooral met een: ach, dat zal wel meevallen. Dat blijkt dus uiteindelijk ook zo te zijn, waardoor het in mijn geval bijna een tegenvaller is. Ik kwam erachter dat het kleine stukje thrill-seaking juist in het moment zit dat er nog totaal niets aan de hand is.

Uit deze vakantie heb ik voor mijzelf de conclusie getrokken dat de aanloopfase naar “het grote onbekende” vaak een veel grotere stap blijkt te zijn dan het moment zelf. Komt nog bij dat de impact groter is, wanneer de stap naar een nieuwe situatie niet je eigen keuze is. Ik heb geleerd dat een stukje verwachtingsmanagement in relatie tot je omgeving en je eigen persoonlijkheid, bepalend is voor de omgang met verandering in zowel de kleine als de grote situaties.

Uiteraard is verandering spannend, maar zoals eerder gezegd krijgt iedereen ermee te maken. Even uit je comfort-zone, leren omgaan met nieuwe situaties of iets totaal nieuws proberen. Boek een surprise-me vakantie die uiteindelijk toch een beetje tegenvalt. Het COA die vluchtelingen plaatst waar je eerst fel op tegen bent, terwijl het uiteindelijk reuze meevalt. Het verhaal dat de huishoudelijke hulp verdwijnt, terwijl dat niet zo is. De ene situatie heb je zelf in de hand en de ander niet, maar in alle gevallen zijn de verwachtingen onzeker en onbekend. Je eigen persoonlijkheid en de invloed van je omgeving bepalen hoe je deze situaties tegemoet stapt, maar de exacte uitwerking weet je nooit van tevoren.

Iets kan tegenvallen terwijl het ontzettend positief lijkt, maar iets kan ook meevallen terwijl het ontzettend negatief lijkt. Eén ding is in ieder geval zeker: Wees niet bang voor nieuwe situaties en verandering, laat je geen angst inzaaien door je omgeving en stap eens uit je comfort-zone. Verandering is spannend, maar uiteindelijk ben je zelf verantwoordelijk voor de uitwerking ervan.

Patrick Hulshof 12 – 09 – 2016

fotopatric