De zorg blijft in beweging en iedereen gaat meebewegen

De zorg blijft in beweging en iedereen gaat meebewegen.

Eind 2013 schreef ik voor de welzijnsraad een eerste column met als onderwerp de op dat moment aanstaande ontwikkelingen in thuishulp, zorg en welzijn. Verschuivingen van de verantwoordelijkheden van o.a. Rijk naar Gemeenten; forse bezuinigingen; belangrijke en voortdurende ontwikkelingen op het gebied van E-health; de I pad voor zorgcliënten; de teruggang in instroom in somatiek door het sleutelen aan de ZZP (zorgzwaartepakketten). Verzorgingshuizen die leeg lopen. De nadruk op PG (psycho geriatrische) zorg neemt toe, het is allemaal nog steeds en steeds sterker aan de orde van de dag.

Een goede ontwikkeling in dat traject is geweest dat we daarna met zijn allen weer zijn gaan beseffen wat het belang is van een goed functionerend wijkteam, met wijkverpleegkundigen, waaronder de S1 wijkverpleegkundigen als oog en oor functie in de wijk of de kern en betrokken verzorgenden en overige hulpverleners als ondersteuning voor/ en dichtbij de inwoners.

In Berkelland heeft zich dat o.a. vertaald in de “Voor Mekaar Teams” teams van deskundigen die samen met de cliënt op zoek gaan naar de beste aanpak, naar ook naar wat de cliënt nog zelf kan, eventueel met ondersteuning van mantelzorgers en/of de directe omgeving. Het was natuurlijk wel even wennen, de “keukentafelgesprekken” werden een bekend fenomeen en gelijktijdig gebeurde bij de thuishulp het onvermijdelijke. Aanbieders stopten er mee of gingen (zoals heel recent het geval was bij TSN) failliet. Dankzij noodverbanden (in de praktijk gaat het dan helaas vaak altijd om extra geld) lukt het gelukkig nog steeds om degenen die hulp nodig hebben en dat zelf niet kunnen organiseren of betalen tijdig ondersteuning te geven. Blijkbaar moet er in Nederland altijd eerst iets goed mis gaan voordat het besef ontstaat dat het inderdaad zo niet verder kan.

Het laatste en zeer treffende voorbeeld is de , laat ik het maar zo noemen  “affaire” met de PGB betalingen via het UWV. Het moet anders maar niemand kan nog aangeven hoe dan wel, grote kans dat e.e.a. ook weer richting Gemeente gaat vanuit het principe dat die de cliënt het best kennen.

Het lijkt in deze column droeftoeterij maar de geschetste ontwikkelingen bieden ook grote kansen.

Zorgaanbieders ontwikkelen momenteel een gedegen visie op de toekomst, het aantal ZZP-ers binnen zorg en welzijn neemt toe en als ook de politieke lijn ongewijzigd blijft dan wordt het steeds meer de cliënt bepaalt maar ook de cliënt betaalt. De cliënt wordt tegen die achtergrond steeds mondiger, maakt duidelijke eigen keuzes (al dan niet samen met de mantelzorg e.d.), heeft ook meer te kiezen en stelt eisen wat hij/zij van de aanbieder verwacht en bereid is daarvoor te betalen.

Zorgaanbieders zullen zich meer en meer gaan onderscheiden door het bieden van kwaliteit, hoogwaardige deskundigheid en expertise en ondersteuning over de volle breedte van het speelveld. Bedrijven en ZZP-ers zullen gaan concurreren op kwaliteit en aanbod en in een aantal gevallen op prijs. Er valt dus wat te kiezen!

hiddink

Ruud Hiddink, lid welzijnsraad