In de Kantlijn

In de kantlijn….

Soms hoor ik met verbazing aan wat er allemaal besloten en bedacht wordt,

En dit niet alleen door de politiek maar ook door het zakenleven en zoals nu ook de boeren.

Er wordt aan korte termijn denken gedaan.

Zelf ben ik een boeren dochter en ik heb dus enig idee waar ik het over heb.

Iedere zichzelf respecterende veeboer heeft een nieuwe grotere stal gezet, hiervoor zijn verschillende redenen waarvan een enkele ook verplicht is.
Het welzijn van de koe wordt er door bevorderd, al zie ik zelf de koe liever in de wei lopen en dan het liefst met het kalf er nog bij.
Het melkquotum is er af, dus er mag meer melk worden geproduceerd, nu de meeste boeren meer melk produceren is er veel melk en de marktwerking wil nu eenmaal zeggen dat wanneer er veel van een product is, dit product goedkoper wordt.
En dan heb je nog de mest. Veel koeien betekent veel mest

Dat weet en volgens mij iedere boer, nu dreigt er dus een mest overschot, heb je geen melkquotum meer maar dan krijg je straks een mestquotum, schiet volgens mij ook niemand iets mee op.

Je kunt best mest zelf verwerken, maar dat zijn vaak grote investeringen en omdat de banken de

meeste stallen al hebben gefinancierd, is einde financiering in zicht.
Wat ik trouwens niet begrijp die banken hebben toch economen in dienst, deze hadden kunnen voorzien dat de melk een stuk minder op gaat brengen nu er zo veel van is.
Toen ik al die nieuwe stallen zag heb ik meteen gezegd de boeren gaan elkaar failliet concurreren, ik hoop dat dit niet zo zal zijn maar ik ben er bang voor

Dan hoor je op het moment de politie heeft de handen vol aan mensen met psychische problemen.

Ook zo’n inkopper, een paar jaar terug is er de wet op de psychiatrie veranderd op zich niets mis mee, ware het niet zo dat ook veel mensen met best wel ernstige psychische problemen op straat kwamen te staan er werd toen al gezegd, dit gaat niet goed en nu gaat het niet goed, wanneer er wat beter was nagedacht had je nu niet zo veel problemen.

Nog zo iets, jaarcontracten , freelancers, zzp’ers, iedereen doet zijn best om een inkomen te genereren maar kun je van iemand met een jaarcontract niet verwachten dat men zich volledig inzet

voor de werkgever, het is allemaal korte termijn denken en werken. Wanneer jezelf een klus aanneemt ben jij daarvoor verantwoordelijk, maar

op een grote bouw wordt vaak met zzp’ers en onderaannemers gewerkt iedereen doet zijn of haar klus en heeft geen eindverantwoording meer.

Het moet vaak zo goedkoop mogelijk, dat is ook begrijpelijk, maar men heeft vaak geen hart meer voor de firma waar men voor werkt.

Nu ook weer een beslissing van uit het rijk gedirigeerd naar de gemeenten toe en met een heel wat kleiner budget. De HH1 moet worden afgeschaft, als men dit geleidelijk aan had gedaan, was dit een stuk makkelijker en met minder protest verlopen.

Nu moet men maar zien hoe het verder verloop gaat.

IMG_0246

Mw. Gerrie Wolsink
Ruurlo