Column: Mijn zorg, jouw zorg; hun zorg, onze zorg?

Het zorglandschap is momenteel heftiger in beweging dan ooit tevoren. Natuurlijk werden er in het verleden ook al prognoses gedaan waarbij met name werd geduid op de leeftijdsontwikkeling van de Nederlandse bevolking (steeds fitter maar ook steeds ouder), de krimpregio’s (onze regio Achterhoek valt in de prijzen) maar ook de ontwikkeling van zaken als E-health ( zorg op afstand; I-pads in de verzorging e.d.) en de invloed van de computer ( zelf googelen op je kwaaltjes).Het lijkt er nu op dat mede onder druk van de noodzakelijke bezuinigingen en de nieuwe trend om te komen tot een “participatiemaatschappij” de snelheid in de vernieuwing van het zorglandschap toeneemt.

Kijk maar eens in de directe omgeving. Er wordt fors geïnvesteerd in E-health (b.v. hartfalencheck online; zorgcliënten hebben via de I-pad korte lijnen met hun verzorgende; Achterhoekconnect ondersteunt; de gemeenten denken aan uitrol van glasvezel in het buitengebied enz. enz.). Alles met als doel, langer zelfstandig, langer in je eigen woonomgeving, ondersteund door een adequate eerste lijnszorg (huisarts, wijkverpleegkundige enz.).

Maar er zijn ook negatieve tendensen. De regering bezuinigt en dat betekent dat ook de gemeenten in die negatieve ontwikkeling worden meegetrokken. Minder geld voor zorg, opvang en begeleiding. Kijk maar naar de ontwikkeling in de thuishulp; er wordt steeds minder geïndiceerd en er vindt verschuiving plaats van de indicering huishoudelijke hulp 2 naar huishoudelijke hulp 1. Sommige gemeenten kleden de contracten ook verder uit zodat niet meer alle handelingen worden verricht en een gerenommeerde thuishulpverlener (Sensire) kan het niet meer bolwerken en moet om de kwaliteit van haar overige aanbod te borgen (thuiszorg, maatschappelijk werk, jeugdzorg, enz. enz) de thuishulppoot sluiten. Feitelijk gaat die instelling ten onder aan haar eigen kwaliteit ( gekwalificeerde medewerkers, lang in dienst , fatsoenlijke salarissen maar onvoldoende bereidheid/mogelijkheid bij gemeenten om die kwaliteiten te betalen).

De transities (verschuiving van verantwoordelijkheden van het rijk naar de gemeenten) komen er aan en deze vormen een enorme uitdaging voor de (gemeente)politiek maar ook voor de burgers.
Het zal anders moeten. De burger ontkomt er niet aan, eerst de vraag wat kun je zelf, wat kan je omgeving en dan alleen professionals daar waar nodig.
Gelukkig experimenteert Berkelland al een tijdje met de kernteams in Beltrum en Ruurlo. De eerste resultaten zijn veelbelovend maar wij als Berkellanders zijn er nog lang niet. Wen maar vast aan het idee!

Ruud Hiddink, lid welzijnsraad Berkelland.